สวัสดีธันวาคม

น้องสาวบอกว่า

พยายามเขียนบันทึกประจำวัน

เวลาที่ฉันอ่านที่น้องเขียน

บางครั้งก็นึกอยากเขียนอะไรขึ้นมาบ้าง

แต่ปีนี้เป็นอีกปีที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

จนฉันไม่กล้าเขียน ไม่กล้าพูดอะไร

เกรงว่าจะพูดหรือเขียนในสิ่งที่ไม่ดีออกมา

รู้สึกว่าตัวเองอดทนต่อความผิดหวังได้มาก หากเม้มปากเอาไว้

และแทนที่จะตื่นขึ้นมาอย่างมีความหวัง ก็ตื่นขึ้นมาเฉย ๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงความสิ้นหวังวันต่อวัน

กระนั้น ฉันก็ยังหวังว่า ปีหน้าทุกอย่างจะดีขึ้น

แต่ที่ทำให้ขำก็คือ

แม้แต่น้องชายฉันยังปลอบว่า

เอาน่า ปีหน้าทุกอย่างอาจจะดีขึ้น

สวัสดีธันวาคม...

อีกไม่กี่วันก็จะ "ปีหน้า" แล้ว

...

...

...ใช่ไหม :P