วันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2557

...






บางทีก็เหนื่อย ๆ กับชีวิต
และอยากตั้งสเตตัสเวิ่นเว้อบ้าง
แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ต่อให้ประกาศให้คนทั้งโลกรับรู้
ก็ไม่ได้ช่วยให้คน ๆ เดียวที่เราต้องการให้รู้
ตระหนักอะไรขึ้นมาได้
...
มันไม่ใช่เรื่องของการกล้าพูดหรือไม่กล้าพูด
มันไม่ใช่เรื่องของการไม่รู้ปัญหาหรือไม่แก้ปัญหา
แต่มันดำเนินไปถึงจุดที่ว่า
พูดไปก็ไร้ประโยชน์
การนิ่งเฉยคือการแก้ปัญหาที่ดีที่สุดไปแล้ว
...
ฉันพยายามปรับจิตใจให้เข้ากับสถานการณ์
และพบว่ามันถูกทำลายลงครั้งแล้วครั้งเล่า
ถูกทำลายจนน่าแปลกใจว่า
คุณกล้าทำลายชีวิตเราได้อย่างไร
ทำลายมันครั้งแล้วครั้งเล่า
ตลอดสิบกว่าปีนี้
...

เมื่อไหร่คุณจะหยุดเรื่องราวทั้งหมดนี้ลงเสียที










1 ความคิดเห็น:

halonunu กล่าวว่า...

สงบสยบความเคลื่อนไหวค่ะ :)